Showing posts with label gay. Show all posts
Showing posts with label gay. Show all posts

Tuesday, September 11, 2007

Walang Reply

Hindi natapos sa mahimbing na tulog ko ang alitan namin ni Kulot. Tinuloy-tuloy ko ito kinabukasan.

Kinaumagahan, as usual, una akong nagising-- ang ganda yata ng tulog ko at sure akong puyat ang isa dahil sa hilik ko. Nagpakulo ng tubig na tamang-tama lang isang tasa-- this time, talagang nananadya ako. Nagkape mag-isa. Nagyosi. Tumunganga.

At nang bumangon ang Kulot, nagpakulo din siya ng sarili niyang tubig. At sa aktong uupo na sa ng mesa, sya namang pagtayo ko at lakad pabalik ng kwarto.

Humiga ako. Nagtulog-tulugan hanggang sa nakatulog. Nagising na lang ako nang nagpriprito na sya ng isda para pananghalian.

Dumiresto ako ng banyo. Naligo. Nagbihis. Umalis.

Pumunta ako ng bahay ng Nanay ko para magbigay ng instructions -- tungkol sa mga gamot niya at diet. Mag-iisang oras na akong nasa bahay nang magtext ang Kulot.

"Una na akong umuwi. Galit ka sa akin at di mo naman ako kinikibo," text niya.

"OK," ang tanging sagot ko.

Nagtxt sya uli.

"Usap na lang tayo pag-uwi mo," sabi niya.

"Hindi na lang ako uuwi. Dito na lang muna ako sa amin. Aalagaan ko na lang nanay ko," reply ko.

"Kung tatawag ka at papagalitan ako, mamaya na lang kasi nakakahiya, nasa bus pa ako," text niya.

Hindi ako nagreply.

Pero ang Kulot, ayaw akong tigilan. Text pa rin sya.

"Sorry pero wala naman talaga akong ibang ibig sabihin sa sinabi ko kagabi. Sinagot ko lang naman ang tanong mo, tapos nagalit ka bigla."

"Uminit ang ulo ko noong sinabi mong para kong sinasadyang humilik ng malakas," sagot ko sa kanya.

Sya naman ang di nagtext back.

"Tapos ngayon aalis ka na para bang kasalanan ko pa? Ngayon gusto mong maki-share ako sa kasalanan?" text ko sa kanya.

Walang reply.

"Insensitive ka kasi," dagdag text ko.

Wala pa ring reply.

Limang oras na ang nakalipas, walang reply.

Monday, August 27, 2007

Estudyante Blues

Back to school kami ni Kulot. Dahil napahilig na rin lang kami sa pagbe-bake, nag-enrol kami sa cooking and baking class sa isang school sa city. Hindi sosyal ang school. Ang totoo, mura lang sya. P800 ang registration at P160 per session. Saturdays lang ang klase. Buong umaga. Twenty sessions.

Ang ibig sabihin nito, tuwing Friday ang babyahe kami papuntang city para mag-aral kinabukasan. May titirhan na kami para sa mga Friday sleepover.

Ang ibig sabihin nito, lalawak ang aking kaalaman sa pagluluto. O di ba?

Ang ibig sabihin din nito, mapapadalas ang posts tungkol sa mga cookies, cakes at iba pang lafang.

Start ang klase namin sa darating na sabado. Naghahanda na ang Kulot. Lagi na itong nagbabasa ng mga cookbooks. Tinatanong sa akin kung ano ang tamang pagbigkas at kahulugan ng nga cooking terms tulad ng stir, mix, fold, mash, sift at iba pa.

Ako, naghahanda na rin. Nagpagawa na ako ng floral na apron. Ching lang.

Sabi kasi sa school, kailangan daw magdala ng apron, hairnet, hand towel at dish towel. Nakabili na ako -- blue ang kay Kulot, green ang sa akin. His and Hers ang dating. Pati towels nagmatch sa mga apron namin. Pero ang hairnet, black lang talaga ang available na kulay. Balak kong magpagawa, gusto ko yung may kulay, o di kaya may silver dust para kakaiba sa buong klase.

Ngayong Sabado, balik eskwela kami.

Ngayong Sabado, ipapakilala sa mundo si Isabella.

Tuesday, August 21, 2007

Inggit

"Pinasakay ko lang sya," ang explanation ng nakangising Sharon Cuneta sa katauhan ni Patricia.

Ang Chona, nagsorry sa akin pero di pa rin binawi na type nya ang Kulot.

Ang Kulot, kulot pa rin ang buhok. Walang pakialam.

Ako, sa loob-loob ko, OK lang kesa sa nangyari noong nasa city pa kami ni Kulot.

Eto ang kwento.

Noong nag-aaral pa ang Kulot ng Criminology sa city (hanggang first year lang sya), nag-rent kami ng aming love nest - isang maliit na bahay sa loob ng isang malaking compound. Mura lang ang upa. Malapit sa office ko. Isang sakay lang din sa school niya. Ang pinakamaganda, mabait ang landlady at pamilya niya.

Biyuda na ang landlady. Dalawang anak na lang ang nakatira sa kanya. At dahil wala ng bata, nag-ampon ito ng batang lalaki-- si David. Mabait din naman ang bata. Pero may kawalanghiyaan din sya.

Minsan, nagkukwentuhan kami ng katulong ng landlady.

"Alam mo, inggit na inggit si David kay Kulot," sabi ni Katulong.

"Bakit naman?" tanong ko.

"Kasi swerte daw si Kulot," sagot ni Katulong.

"Swerte?" tanong ko.

"Kasi lagi daw niya kasama ang Daddy niya," sagot ni Katulong.

Tuesday, August 7, 2007

Alinlangan

OO, nag-aalinlangan ako kung ano ba talaga itong nangyayari sa amin ni Kulot.

Nasanay na ako sa kanya. Nasanay na ako na walang public display of affection-- holding hands man o akbay.

Naalala ko nga minsan may bisita kaming bading at ang bagong boyfriend niya. Ang sweet-sweet nila. Nakasandal ang lalaki sa bakla habang nagte-text. Deadma lang ako. Pero noong oras na para matulog, katabi si Kulot sa kama, nasabi ko sa kanya.

"Ang sweet nila kanina," sabi ko.

"Tapos?" tanong nya.

"Bakit di tayo ganon?" patanong na sagot ko sa tanong niya.

"Matulog na nga tayo," tanging sagot niya.

Pero makulit ako.

"Bakit nga hindi tayo ganon?" pilit ko.

"Kasi di tayo bagay sa ganon. Ang tanda na natin para magpa-sweet. Hayaan mo na sila," sagot niya.

"Bakit, pambata lang ba ang pa-sweet?" tanong ko.

"Di nga tayo bagay sa ganon," sagot niya.

"Bakit nga?" tanong ko.

Tahimik sya. Mukhang di makasagot.

"Bakit nga?" tanong ko ulit.

"Dahil dyan," sabay bunot sa bigote ko.

Tumalikod na ako. Natulog.

Pero kinabukasan, nagshave ako.

"O ayan, nagshave na ako. Pwede na tayong magpasweet," sabi ko.

Tumawa lang sya. Kumunot ang noo ko.

"Loko ko lang yung kagabi," sabi niya.

"Di pwede no, nashave ko na," sabi ko.

Tapos, nagdialogue sya.

"Nasanay na tayo na wala yang pa-sweet-sweet na yan. Di naman yan ang importante. Tumagal tayo ng sobra five years na wala yan. Yung dalawa kagabi, ang sweet-sweet ngayon, tingnan lang natin kung aabot sila ng isang taon," sabi niya.

Time ko naman para matahimik. May punto sya.

Medyo assured na sana ako na di importante sa relasyon ang PDA. Pero kaninang umaga may nangyari.

Nakahiga kami, parehong tinatamad bumangon. Pataob ang higa niya. Nakaharap sa akin ang ulo niya. Ako naman, nakatagilid harap sa kanya. Hinaplos ko ang kanyang kulot na buhok. Pinalakad ang mga daliri, pababa sa kanyang balikat at likod. Para akong treasure hunter na animoy sumusuri ng mapa sa likod niya. Ibinaba ko ang ang aking mga daliri, papunta sa kanyang bubble butt. Hinimas-himas ang kanyang bulaklaking briefs. Doon nagbalik ang aking pag-aalinlangan.

Nakapikit pa rin ang Kulot pero kita ko ang pinipigilan niyang tawa. Hindi sya nasasarapan. Bigla syang umutot.